Η εξόφληση πραγματοποιείται εντός τεσσάρων ετών για όσα χρέη (δάνεια) δεν είναι εξασφαλισμένα με υποθήκη (ή προσημείωση). Ό,τι υπόλοιπο δεν μπορεί να καλυφθεί από τη δόση που θα οριστεί μετά από συμβιβασμό ή από το δικαστήριο, διαγράφεται υπέρ του οφειλέτη. Τα δάνεια όμως που είναι ασφαλισμένα με υποθήκη (κατά κανόνα τα στεγαστικά) συνεχίζουν να εξυπηρετούνται και μετά την τετραετία μέχρι περίοδο 20 ετών. Το πώς ακριβώς, βλ. κατωτέρω.
Για την ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών εκποιείται η περιουσία του οφειλέτη εκτός από την κύρια κατοικία του. Η διαδικασία εκποίησης είναι ανάλογη με αυτή της εμπορικής πτώχευσης με το διορισμό εκκαθαριστή (συνδίκου) από το δικαστήριο, ο οποίος αποτελεί πρόσωπο κοινής εμπιστοσύνης των πιστωτών. Η εκποίηση της περιουσίας πρέπει να είναι “πρόσφορη” δηλ. να καταβάλλεται προσπάθεια να επιτευχθεί το υψηλότερο δυνατό τίμημα, πράγμα πολύ δύσκολο, βεβαίως, λόγω της οικονομικής κρίσης.
Το μόνο περιουσιακό στοιχείο που εξαιρείται από την εκποίηση είναι η κύρια κατοικία του οφειλέτη. Σ’ αυτή την περίπτωση το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών μέχρι συνολικό ποσό που ανέρχεται στο 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας, όπως αυτή αποτιμάται από το δικαστήριο. Οι απαιτήσεις των πιστωτών που έχουν εμπράγματη ασφάλεια στο ακίνητο ικανοποιούνται προνομιακά από τις καταβολές του οφειλέτη. Αυτό πρακτικά σημαίνει (μένει να το δούμε και στην πράξη πώς θα το εφαρμόσουν τα δικαστήρια) ότι μόνο οι δανειστές που έχουν υποθήκη στην κύρια κατοικία θα ικανοποιηθούν και πιθανόν όχι στο σύνολο της απαίτησής τους, αφού τα δάνεια που χορήγησαν υπερέβαιναν κατά πολύ τις αξίες των ακινήτων, πόσο μάλλον τώρα που οι τιμές έχουν πέσει λόγω της οικονομικής κρίσης.
Πριν από την προσφυγή στο Δικαστήριο προβλέπεται απαραίτητη τήρηση προδικασίας απόπειρας εξωδικαστικής επίλυσης της διαφοράς, κατά την οποία, αφού ληφθούν από τους τραπεζικούς πιστωτές βεβαιώσεις σχετικά με το ύψος της οφειλής κατά κεφάλαιο, τόκους & έξοδα, καλούνταοι όλοι οι δανειστές (τραπεζικοί και μη) για εξώδικη απόπειρα συμβιβασμού που, εφόσον επιτευχθεί, ισχύει. Στην πράξη δεν υπάρχει περίπτωση να προσέρχονται εκπρόσωποι των τραπεζών σε χιλιάδες δικηγορικά γραφεία για απόπειρα συμβιβασμού.
Εφόσον αποτύχει η απόπειρα συμβιβασμού, ο οφειλέτης δικαιούται να προσφύγει στο Ειρηνοδικείο του τόπου κατοικίας του και να ζητήσει τη ρύθμιση των χρεών του. Πρέπει να υποβάλει μια σειρά εγγράφων, από τα αποδεικτικά έγγραφα των εισοδημάτων του έως τους τίτλους κτήσης της περιουσίας του και τις άδειες κυκλοφορίας των οχημάτων του, καθώς και να συντάξει πίνακες πιστωτών με τις απαιτήσεις του καθενός ταξινομημένες κατά κεφάλαιο, τόκους & έξοδα, πίνακα περιουσιακής κατάστασης και σχέδιο διευθέτησης οφειλών με βάση την αναλογική απομείωση των πιστώσεων.
Η διαδικασία αυτή είναι ιδιαίτερα επίπονη, προσωπικά δαπάνησα πολύ χρόνο για να φτιάξω αυτούς τους πίνακες, δεδομένου ότι τα υποδείγματα της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή που έχουν αναρτηθεί στο ίντερνετ είναι άθλια και αντιλειτουργικά. Η διαδικασία για τη ρύθμιση οφειλών ορίστηκε να διεξάγεται ενώπιον του Ειρηνοδικείου του τόπου κατοικίας του οφειλέτη προκειμένου αυτός να μπορεί να προσφύγει χωρίς τη βοήθεια δικηγόρου και να περιορίσει τα έξοδά του. Στην πράξη είναι αδύνατη η υποβολή αίτησης χωρίς τη σύνταξή της από δικηγόρο, καθώς η προδικασία, η κύρια διαδικασία, τα αποδεικτικά μέσα που πρέπει να συλλεγούν, οι πίνακες που πρέπει να καταρτιστούν κλπ. καθιστούν αδύνατη τη συμπλήρωσή τους από άτομο που δεν είναι επαγγελματίας, πολύ δε περισσότερο που ο νόμος υποχρεώνει τον οφειλέτη να προβεί σε συγκεκριμένες αναφορές στην αίτησή του, ακόμη και η παραγγελία προς το δικαστικό επιμελητή για επίδοση της αίτησης πρέπει να έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο.
Το σύνολο των απαιτούμενων ενεργειών του διαδίκου (και επομένως του δικηγόρου του) μπορείτε να το δείτε κατωτέρω στις χρεώσεις.
Γι’ αυτό, δηλαδή λόγω της αυστηρότητας της προδικασίας και της κύριας διαδικασίας και της σύνταξης πινάκων οικονομικού περιεχομένου, το κόστος της όλης διαδικασίας είναι κατά πολύ υψηλότερο από μια συνήθη υπόθεση Ειρηνοδικείου και είναι προφανής η κοροϊδία της κυβέρνησης ότι δήθεν προέβλεψε μια φτηνή διαδικασία. Όπως θα δείτε και πιο κάτω, οι ενέργειες στις οποίες πρέπει να προβεί ένας δικηγόρος είναι πολλές (πάρα πολλές!) και φυσικά κανείς δεν κάθεται να δουλέψει τζάμπα, καλύτερα να πάει να πιει ένα ποτό.
Κόστος διαδικασίας
Κατωτέρω, παραθέτω το κόστος όπως το υπολόγισα αφού συνέταξα την πρώτη αίτηση.Σύνταξη αίτησης προς τραπεζικό πιστωτή για βεβαίωση οφειλών: €10,00
Σύνταξη αίτησης προς κάθε τραπεζικό πιστωτή μετά τον πρώτο· κόστος ανά αίτηση: €5,00
Εκτύπωση αίτησης: €0,10 ανά σελίδα.
Χαρτοσήμανση αίτησης (η λεγόμενη παράσταση): €6,25 ανά αίτηση
Μετάβαση Ταχυδρομείο για αποστολή αιτήσεων: €5,00
Αποστολή συστημένης επιστολής: €2,43 ανά αίτηση
Εξώδικη πρόσκληση στους πιστωτές για απόπειρα συμβιβασμού: €150,00
Εκτύπωση προσκλήσεων: €0,10 ανά σελίδα
Μετάβαση Ταχυδρομείο για αποστολή προσκλήσεων: €5,00
Αποστολή συστημένης επιστολής: €2,43 ανά πρόσκληση
Παράσταση στο γραφείο κατά την αναμονή των πιστωτών: €15,00
Σύνταξη πίνακα περιουσιακής κατάστασης: €50,00
Σύνταξη πίνακα πιστωτών – οφειλών: €50,00
Σύνταξη πίνακα αποδεικτικών εγγράφων: €50,00
Σύνταξη σχεδίου διευθέτησης οφειλών: €50,00
Σύνταξη βεβαίωσης αποτυχίας απόπειρας συμβιβασμού: €10,00
Σύνταξη υπεύθυνης δήλωσης περί ακρίβειας των στοιχείων: €5,00
Μετάβαση στο Υποθ/κείο της έδρας του δικηγόρου: €5,00
Έρευνα στο Υποθ/κείο και σύνταξη σχετικού πίνακα: €10,00 ανά εγγραφή μερίδας, βαρών, κατασχέσεων, διεκδικήσεων.
Σύνταξη αίτησης προς το Δικαστήριο: €200,00 έως 3 σελίδες
Αμοιβή ανά σελίδα ύστερα από την 4η (ουσιαστικά εφαρμόζεται όταν οι πιστωτές είναι πολλοί): €50,00
Εκτύπωση αίτησης & αντιγράφων: €0,10 ανά σελίδα
Χαρτοσήμανση αίτησης: €6,25
Χαρτοσήμανση αντιγράφων: €1,00 και επιλέον €0,50 για κάθε πιστωτή
Χαρτοσήμανση πινακίου: €5,75
Παράσταση στη Γραμματεία του Δικαστηρίου για κατάθεση αίτησης: €5,00
Παράσταση στη Γραμματεία του Δικαστηρίου για λήψη αντιγράφων αίτησης: €5,00
Μετάβαση Ταχυδρομείο για αποστολή αντιγράφων σε δικαστικό επιμελητή στην Αθήνα: €5,00
Αποστολή συστημένης επιστολής στον επιμελητή: €3,74
Κόστος επίδοσης: € 23,00 ανά επίδοση πλέον οδοιπορικών €0,40/χλμ (σε έδρα πιστωτή σε Δήμο εκτός ορίων του Δήμου Αθηναίων) και ΦΠΑ 23%.
Κατάθεση κρίσιμων εγγράφων φακέλου στη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου: €5,00
Παράσταση στη Γραμματεία για λήψη σχεδίων διευθέτησης πιστωτών: €5,00
Αντίγραφα σχεδίων διευθέτησης πιστωτών: €0,10 ανά σελίδα
Τροποποίηση σχεδίου διευθέτησης οφειλέτη με βάση τις παρατηρήσεις των πιστωτών: €50,00
Έλεγχος αντιρρήσεων πιστωτών μετά την τροποποίηση του σχεδίου διευθέτησης: €50,00
Σύνταξη πρακτικού συμβιβασμού και κατάργησης της δίκης: €300,00
Χαρτοσήμανση πρακτικού συμβιβασμού: €6,25
Στην περίπτωση επίτευξης συμβιβασμού η δικαστική διαδικασία τελειώνει εδώ και χρεώνονται επιπλέον τα αντίγραφα του πρακτικού. Αν δεν επιτευχθεί συμφωνία, η διαδικασία συνεχίζεται χωρίς τη χρέωση του πρακτικού συμβιβασμού.
Σύνταξη (τυπικών) προτάσεων κατά την εκδίκαση: €70,00
Σύνταξη προσθήκης (εφόσον χρειαστεί, ανάλογα με τα επιχειρήματα των αντιδίκων): €50,00 ανά σελίδα
Χαρτοσήμανση προτάσεων: €6,25
Παράσταση στο ακροατήριο: €60,00
Παράσταση στη Γραμματεία για κατάθεση προσθήκης: €5,00
Παρακράτηση Δικηγορικού Συλλόγου 15% επί τετραπλοτύπο προείσπραξης ποσού (80+59+69) 208,00: €62,40
Παρακράτηση φόρου 15% επί του άνω ποσού: €62,40 (δεν συνυπολογίζεται στο κόστος, είναι επιβάρυνση του δικηγόρου)
Παράσταση στη Γραμματεία για λήψη αντιγράφου απόφασης: €5,00
Αντίγραφα απόφασης: €0,10 ανά σελίδα
Χαρτοσήμανση απόφασης: €0,50 ανά αντίγραφο.
Μετάβαση Ταχυδρομείο για αποστολή αντιγράφων σε δικαστικό επιμελητή στην Αθήνα: €5,00
Αποστολή συστημένης επιστολής στον επιμελητή: €3,74
Επίδοση απόφασης σε αντιδίκους για τελεσιδικία: €23,00 ανά επίδοση, πλέον ΦΠΑ 23% & οδοιπορικών.
Σύνταξη αίτησης σε εργοδότη και πιστωτές που παρακρατούν δόσεις στην πηγή: €20,00
Μετάβαση Ταχυδρομείο για αποστολή αίτησης: €5,00
Αποστολή συστημένης επιστολής σε εργοδότη & πιστωτή: €2,43 ανά επιστολή.
Όλα τα ανωτέρω ποσά επιβαρύνονται με ΦΠΑ 23%, πλην των ταχυδρομικών τελών και των κρατήσεων Δικηγορικού Συλλόγου.
Όλες οι ανωτέρω ενέργειες είναι άμεσα ελέγξιμες και από τον εντολέα
Το σύνολο του κόστους, το οποίο, όπως είναι προφανές, ποικίλλει ανάλογα με το πλήθος των ενεργειών και των πιστωτών, μπορεί να υπολογιστεί από τον κάθε αναγνώστη. Εφόσον κάποιος θεωρεί ότι υπάρχει υπερτίμηση στις αμοιβές (προσωπικά νομίζω ότι είναι ήδη υποτιμημένες), μπορεί να προτείνει για κάθε μια από τις ανωτέρω παρατιθέμενες διαδικασίες άλλη αμοιβή.
Όπως θα διαπιστώσετε και μόνοι σας, το πλήθος των ενεργειών που πρέπει να πραγματοποιηθούν για να περατωθεί μια τέτοια υπόθεση είναι τεράστιο, γι’ αυτό να είστε επιφυλακτικοί σε όσους σας πουν ότι θα στοιχίσει λιγότερο (ή εν πάση περιπτώσει, πολύ λιγότερο). Θα σας ζητήσουν να τα πληρώσετε εκ των υστέρων.
Για να στείλετε τις απόψεις σας και να επικοινωνήσετε μαζί μου πατήστε εδώ
http://antrikos.wordpress.com
Τόσο λεπτομερής αποτύπωση των χρεώσεων δεν ξανάγινε!
Θα σε προτιμήσουμε σίγουρα.
Και θα σε ψηφίσουμε στις επόμενες εκλογές που θα λάβεις μέρος.
Δαγκωτό στον “ΑΝΤ…ΕΙΠΑ”!!!
Επειδή είναι χρήσιμο η πληροφορία που δημοσιεύεται εδώ να ανανεώνεται (προς το συμφέρον όλων των αναγνωστών), θα ήθελα να προσθέσω ορισμένα στοιχεία στην ανάλυσή σας σε απλή γλώσσα, περισσότερο όσον αφορά το τυπικό της διαδικασίας, έχοντας φτάσει βεβαίως μέχρι το 2ο στάδιο αυτής.
1. Στάδιο 1ο: Μετά την αποστολή της αίτησης (πλήρης ανάλυση οφειλών τόκων) προς τον κάθε τραπεζικό πιστωτή, αναμένουμε (με καλή πίστη) την κάθε απάντηση από αυτούς. Ρεαλιστικά, επειδή οι τράπεζες δεν αποδέχονται επισήμως αυτή τη διαδικασία, δεν θα απαντήσουν (τουλάχιστον οι περισσότερες εξ αυτών). Έτσι, ο οφειλέτης, αφού περιμένει 20-30 ημέρες, μπορεί να χρησιμοποιήσει τα τελευταία αποδεικτικά οφειλών, που αποστέλλουν οι τράπεζες ή στην χειρότερη περίπτωση να κάνει μία πολύ καλή εκτίμηση των χρεών αυτών. Όσον αφορά το κόστος είναι επακριβώς όπως το αναλύετε.
2. Μετά το πέρας των 20-30 ημερών, ο οφειλέτης (με κάποιο τρόπο) πρέπει να συντάξει το Υπόδειγμα αίτησης εξωδικαστικού συμβιβασμού με σχέδιο διευθέτησης των οφειλών (αρχείο από ΓΓΚ). Το αρχείο αυτό το εκτυπώνει, και μαζί με μία υπεύθυνη δήλωση για την ορθότητα των στοιχείων (αρχείο από ΓΓΚ), αποστέλλει σε φάκελο με συστημένη αποστολή (χωρίς όλο το συφερτό των εγγράφων Ε1, Ε9, ΕΤΑΚ και ότι άλλο – δείτε παρακάτω). Η διαφοροποίηση στη διαδικασία είναι ότι ΔΕΝ το αποστέλλει σε κάθε μία τράπεζα χωριστά ΑΛΛΑ προς μία Αρχή που υποδεικνύεται στο Νόμο, διότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μην μπορέσει να αποδείξει την αποτυχία της διαδικασίας. Επομένως αποστέλλει ΕΝΑ φάκελο προς την ΑΡΧΗ που τον βολεύει σε τοπικό επίπεδο.
Προσοχή: εάν πρόκειται για στεγαστικό δάνειο, υποβάλει δήλωση και υπεύθυνη δήλωση μαζί του ΚΑΙ ο εγγυητής. Κατά μία έννοια, πτωχεύει και εκείνος! Αυτό είναι κρίσιμο στη διαδικασία.
3. Η Αρχή αποστέλλει τον φάκελο (αφού τον σκανάρει και τον επανεκτυπώσει) σε όλες τις τράπεζες. Γι αυτό δεν χρειάζονται άμεσα να αποσταλούν όλα τα υπόλοιπα δικαιολογητικά. Εμπλέκοντας στη διαδικασία μία Αρχή δεν θα χρειαστεί το έξοδο της «Εξώδικης πρόσκλησης στους πιστωτές για απόπειρα συμβιβασμού: €150,00».
4. Επικοινωνώντας ο δανειολήπτης με την Αρχή για το πότε απέστειλε τους φακέλους στις τράπεζες, μαθαίνει μία ημερομηνία. Εδώ ξεκινά το 2ο στάδιο, όπως ορίζεται στο Νόμο. Αυτή η ημερομηνία καθορίζει την έναρξη του διμήνου που πρέπει να περιμένει (κάποια) απάντηση.
Προσοχή: σε αυτό το διάστημα, θα αρχίσουν να επικοινωνούν τηλεφωνικά μαζί του οι τράπεζες, ζητώντας ενδεχομένως να περάσει από κάποιο υποκατάστημα για να συζητήσουν από κοντά το θέμα. Συνιστώ ανεπιφύλακτα ο δανειολήπτης να μην απαντήσει προφορικά, παρά να ζητήσει αυτή η πρόσκληση για συζήτηση να του αποσταλεί με ταχυδρομείο. Μετέπειτα σε αυτή να μην διαπραγματευτεί στη βάση χρονικής επέκτασης (που αυτό θέλουν οι τράπεζες) αλλά ΜΟΝΟ στη βάση του σχεδίου ή των σχεδίων που έχει υποβάλει (δηλαδή κούρεμα – όρος ελπίζω κατανοητός για όλους)!
5. Μένοντας πάντα στην ίδια χρονική περίοδο (αναμονή 2 μηνών για απάντηση από τράπεζες), και αφού ο δανειολήπτης έχει επιδείξει προσήλωση στην εφαρμογή του Νόμου και όχι σε τυχόν συμφωνία επέκτασης, οι τράπεζες θα ζητήσουν τα αποδεικτικά των οικονομικών του στοιχείων. Αυτό να μην θεωρηθεί πρόκριμα συμβιβασμού, παρά κέρδος χρόνου για τις τράπεζες (υπάρχει λόγος) και πρωτίστως να αποδειχθεί ότι τηρούν το γράμμα του Νόμου. Να γνωρίζουν όλοι ότι εάν δεν λάβουν την όποια απάντηση από αυτές, υπάρχει πρόστιμο 10.000 ανά παράβαση. Επομένως, όλες κάποια στιγμή θα επικοινωνήσουν εγγράφως (συστημένο ταχυδρομείο ή ακόμα και εξώδικο). Εδώ ο δανειολήπτης θα πρέπει να στείλει τα ζητούμενα στοιχεία με συστημένη επιστολή ανά τράπεζα, αναφέροντας ότι θα αναμένει την όποια τους απάντηση εντός 30 ημερών.
Προσοχή: η συνοδευτική επιστολή να κοινοποιηθεί και στην Αρχή (θα αποστείλει με μία ταχυδρομική αποστολή όλα τα έγγραφα για λιγότερα έξοδα), ώστε να υπάρχει το ιστορικό στο φάκελο και να βοηθηθεί η Αρχή να συντάξει τη βεβαίωση.
6. Με την αποστολή των συμπληρωματικών εγγράφων ο δανειολήπτης θα περιμένει άλλες 30 μέρες για την όποια απάντηση. Δυστυχώς θεωρώ ότι δεν θα λάβει θετική απάντηση εκτός και εάν το σχέδιο διευθέτησης που έχει υποβάλλει έχει πολύ μικρό κούρεμα.
7. Εάν όλα καταλήξουν σε αρνητική απάντηση (αρνητική απάντηση είναι το όχι για το μεγαλύτερο μέρος των υποχρεώσεων), η σύνταξη βεβαίωσης αποτυχίας απόπειρας συμβιβασμού γίνεται από την Αρχή. Μετά ξεκινά η διαδικασία με την αναγκαστική βοήθεια ενός δικηγόρου (ότι και να λέει ο νόμος ότι δεν απαιτείται).
Ελπίζω να βοηθήσουν τα στοιχεία αυτά κάποιους δανειολήπτες όσον αφορά τα αρχικά έξοδα.
Με εκτίμηση
Φιλιώ
Φυσικά ο δανειολήπτης δικαιούται να προβεί στη διαδικασία ατομικά και χωρίς δικηγόρο. Είναι όμως μια διαδικασία που κι οι ίδιοι οι δικηγόροι δυσκολεύονται, πόσο μάλλον ένας μη επαγγελματίας. Το ευτράπελο είναι ότι η διαδικασία παρουσιάστηκε ως απλή ενώ είναι ιδιαίτερα σύνθετη, ενώ η διαδικασία εξώδικου συμβιβασμού είναι αλυσιτελής, καθώς καμία τράπεζα δεν θα στείλει σε χιλιάδες δικηγορικά γραφεία τους αντιπροσώπους της για απόπειρα αμφίβολου συμβιβασμού, καθώς το σχετικό κόστος είναι τεράστιο.
Τα υποδείγματα της ΓΓΚ είναι άθλια. Προσωπικά έφτιαξα καινούργια.
Υπάρχουν και σημαντικές ασάφειες στο νόμο. Π.χ.:
Ο δικαστής (αλλά και ο δανειολήπτης που συντάσσει στο σχέδιο διευθέτησης) δεν μπορεί να γνωρίζει πώς υπολογίζονται οι τοκοχρεολυτικές δόσεις.
Παραμένει ερώτημα σε περίπτωση εξαίρεσης της κύριας κατοικίας από την εκκαθάριση αν μαζί με την ικανοποίηση των ενυποθήκων εντός 20ετίας παρεκτείνονται και συνυπολογίζονται μαζί τους και τα εγχειρόγραφα πέραν της 4ετίας, αν μάλιστα δοθεί τέτοια ερμηνεία, τότε ουσιαστικά ανατρέπεται όλο το πνεύμα της ρύθμισης.
Θεωρείτε ότι υπάρχει υποχρέωση προσκόμισης Ε9? Ίσως μου διέφυγε η ανάγνωση κάποιας εγκυκλίου αλλά θεωρώ ότι το Ε9 εμπίπτει στα όρια του φορολογικού απορρήτου.
Δεν είμαι νομικός, αλλά από τα μέχρι τώρα δεδομένα μου είναι απολύτως σαφές ότι ο δανειολήπτης (ενδεχομένως να) μπορεί να τα καταφέρει μόνος του μέχρι την έναρξη του 2ου σταδίου. Κυρίως θα πρέπει κάποιος να του εξηγήσει το πως κατασκευάζονται τα σχέδια διευθέτησης. Εδώ θα βοηθούσε στο να υπήρχαν κατανοητά παραδείγματα για να κατανοήσει τι κρύβεται πίσω από αυτά. Επειδή όμως υπάρχουν ορισμένες πτυχές που καθιστούν ακόμα και τις λεπτομέρειες επικίνδυνες, οι δικηγόροι οφείλουν να βοηθούν όλους τους δανειολήπτες στα πρώτα στάδια αφιλοκερδώς και άλλωστε αμοιβή θα προκύψει από τις αιτήσεις αναστολής εναντίων διαταγών πληρωμής, ανακοπών και στην τελική επεξεργασία της συμφωνίας, όπως αυτή θα επιβληθεί από το Ειρηνοδικείο. Οι τράπεζες είναι ήδη σε καθεστώς φόβου και επιτίθενται με νομικά μέτρα (εξώδικα – διαταγές πληρωμής – και “άλλα”) εάν βρουν κάποιο ψεγάδι στην προσέγγιση του δανειολήπτη. Γι αυτό πρέπει να βοηθήσετε!
Η διαδικασία δεν θα μπορούσε να είναι απλή. Εάν ήταν απλή (φιλική για όλους) μπορείτε να καταλάβετε τι θα επακολουθούσε! Έχει «σχεδιαστεί για να πιέσει και τους δύο προς διευθέτηση με ρεαλιστικό ανά περίπτωση κούρεμα»!!! Γι αυτό πρέπει οι δικηγόροι να μας βοηθήσουν (ο μέσος Έλληνας θα οδηγηθεί με κάποιο προσωρινό δέλεαρ στο να υπογράψει επιμήκυνση και τότε χάθηκε οριστικά η υπόθεση γι αυτόν).
Η ΓΓΚ έχει προσφέρει αρκετά στοιχεία προς αξιοποίηση. Εάν κάποιος αλλάξει αυτά τα υποδείγματα μπορεί να προκαλέσει ενστάσεις από τις Τράπεζες, γι αυτό εάν είναι να γίνουν αλλαγές να αφορούν ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ ΣΕ ΑΥΤΑ. Από εκεί και πέρα, ακόμα και σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους, τα στελέχη της ΓΓΚ είναι εξαιρετικά πρόθυμα και σαφέστατα, ιδίως εάν ρωτούνται πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Μην θεωρηθεί ότι κάνω προπαγάνδα υπέρ τους όμως εάν κάποιος διαβάσει πολύ καλά τα κείμενα, και τηλεφωνήσει για ορισμένες διευκρινήσεις έχει πολύ καλή εικόνα. Επομένως ΚΑΘΕ ΑΠΑΝΤΗΣΗ θα πρέπει να δημοσιεύεται ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ.
Σχετικά με το επιτόκιο: ως επιτόκιο όλων των δανείων θα υπολογίζεται ένα μεσοσταθμικό επιτόκιο της Τράπεζας της Ελλάδας, που δημοσιεύεται κάθε μήνα στο διαδίκτυο. Τώρα είναι περίπου 4% (και το πολύ να ανέβει σε 5%). Εάν λοιπόν κάποιος έχει στεγαστικό με 4,5% και καταναλωτικό με 9% αυτά θα πάνε όλα στο 4% για 20 έτη! Για τις δόσεις υπάρχουν εργαλεία δωρεάν διαθέσιμα που μπορεί κάποιος να τα αξιοποιήσει και να υπολογίσει τη δόση. Η προτεινόμενη δόση μπορεί να πάει στο 55% – 60% (και ας λέει η ΤτΕ για 40%).
Ένα άλλο σημαντικό σημείο είναι ότι ο δανειολήπτης που έχει άλλα περιουσιακά στοιχεία (πλην 1ης κατοικίας) πρέπει να προσπαθήσει περισσότερο για εξωδικαστική διευθέτηση σε σχέση με κάποιον που έχει μόνο αυτό το σπίτι (το οποίο γνωρίζουν βεβαίως και οι τράπεζες). Ειδάλλως θα χάσει τα χωράφια και όποιο οικόπεδο έχει.
Το ερώτημα που θέτετε (που με απλά λόγια είναι το εάν πρέπει να βάλει ο δανειολήπτης το ποσό του στεγαστικού και του καταναλωτικού μαζί σε ένα προτεινόμενο σχέδιο 20ετίας), θεωρώ ότι είναι σαφές στο Νόμο και κάθε προσπάθεια ανατροπής του θα πρέπει να προκαλέσει αρχικά την δική σας αντίδραση (εννοώντας τους δικηγορικούς συλλόγους ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ), τις καταναλωτικές οργανώσεις και μετά τους δανειολήπτες (διότι στους περισσότερους δεν είναι προφανές τι σημαίνει αυτό). Όπως (θεωρώ ότι) ισχύει τώρα μπορεί κάποιος να καταλάβει το ότι: το στεγαστικό έχει ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΗ μεταχείριση (προς την τράπεζα που το έχει χορηγήσει) και ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ πάει στα 20 έτη. Επακόλουθα, τα καταναλωτικά πάνε στα 4 έτη. Εξαιρετική λοιπόν προσοχή στα σχέδια διευθέτησης!
Στην τελευταία σας ερώτηση δίνω μία σε πρώτη ματιά εξωφρενική απάντηση: εάν η τράπεζα ζητήσει ακόμα και την τελευταία εξέταση αίματος του δανειολήπτη, αυτός ΝΑ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ (πάντα με συστημένη επιστολή). Αυτό θα αποτελέσει επιχείρημα σε εσάς (ως υπεράσπιση) που θα αποδείξει ΚΑΚΗ ΠΙΣΤΗ στο Ειρηνοδικείο. Καταλαβαίνετε επομένως ότι ο δικηγόρος θα παίξει καθοριστικό ρόλο για χιλιάδες δανειολήπτες και θα πρέπει να «βάλει πλάτη».
Και πάλι σας συνιστώ τη δημιουργία κωδικοποιημένου κειμένου για κάθε λεπτομέρεια της διαδικασίας, στο οποίο είναι υποχρέωση κάθε Έλληνα να συνεισφέρει με τεκμηριωμένη άποψη.
Αναμένω προτάσεις για το πώς μπορεί να γίνει πιο κατανοητή από το δανειολήπτη η διαδικασία. Η αντίληψή μου για τη σχέση του καταναλωτή με τον προμηθευτή είναι ότι ο καταναλωτής δικαιούται ανά πάσα στιγμή να ελέγχει αποτελεσματικά τον προμηθευτή του.
Το ερώτημά σας δεν είναι καθόλου συντεχνιακό. Αφορά μια εργασία που πρέπει να πληρωθεί. Δεν έχει νόημα να γίνει κάτι δωρεάν. Αν ήταν να γράψουμε απλώς ένα δικόγραφο, θα το συζητούσαμε για μια τιμή της τάξης των 200 Ευρώ και χατηρικά για τον υπερχρεωμένο. Εδώ πρέπει να γράψουμε της Παναγιάς τα μάτια.
Με το θέμα των ενυποθήκων υπάρχει τεράστιο κενό στην ερμηνεία.
1. Πρώτα – πρώτα τίθεται το ερώτημα αν στην 20ετία ρυθμίζονται όλες οι πιστώσεις ή μόνο οι ενυπόθηκες. Δηλαδή ένα χωρίς υποθήκη καταναλωτικό δάνειο, ενώ δίνεται η δυνατότητα να εξοφληθεί εντός τετραετίας και να χαριστεί το υπόλοιπό του, στην περίπτωση ύπαρξης ενυποθήκου ακινήτου ρυθμίζεται κι αυτό στην 20ετία παρότι δεν είναι ασφαλισμένο;
2. Υπάρχουν τα ενυπόθηκα που καλύπτουν την απαίτηση των πιστωτών ακόμη και στο 85% της τρέχουσας εμπορικής αξίας.
α. Η απαίτηση μπορεί να καλύπτεται είτε διότι το δάνειο είναι μικρό είτε διότι έχει εξοφληθεί μεγάλο τμήμα του. Σ’ αυτήν την περίπτωση υπολογίζεται τοκοχρεολυτική δόση με βάση το μέσο επιτόκιο.
Ερώτημα:
Πώς υπολογίζει ο δικαστής την τοκοχρεολυτική;
β. Η απαίτηση των ενυποθήκων πιστωτών μπορεί να μη καλύπτεται με το 85% της αξίας του ακινήτου.
Ερωτήματα:
i. Έχει κανένα νόημα η ύπαρξη τοκοχρεολυτικού υπολογισμού σ’ αυτήν την περίπτωση;
ii. Δεν θα έπρεπε να εξαιρεθούν τα μη ενυπόθηκα ακόμη και στην περίπτωσηπου θα καλύπτονταν από το 85%, και να αποσβεστούν μετά την 4ετία;
Προσωπική μου γνώμη είναι ότι το κενό πρέπει να ερμηνευθεί υπέρ του οφειλέτη, δηλ. τα μη ενυπόθηκα πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπαχθούν στην 4ετία και τα ενυπόθηκα στην 20ετία. Δεν παύει, όμως, να είναι μια προσωπική γνώμη που νομίζω πως είναι σύμφωνη με το πνεύμα του νόμου και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς θα καλύψουν το κενό αυτό τα δικαστήρια. Προφανώς οι μη ενυπόθηκοι σε περίπτωση ύπαρξης κύριας κατοικίας θα προσπαθήσουν να πείσουν το δικαστήριο ότι και η δική τους οφειλή εντάσσεται στην 20ετία.
Δεδομένο: συγκεκριμένα αναφέρεται σε έγγραφο της ΦΦΓ ότι “Ο οφειλέτης αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλλει κάθε μήνα και για χρονικό διάστημα 4 ετών μέρος του εισοδήματός του (τουλάχιστον 10% της οφειλής) στους πιστωτές. ΕΞΑΙΡΕΣΗ αποτελεί το θέμα της 1ης κατοικίας. Αυτό και μόνο αυτό πάει στα 20 έτη. Εκτίμηση: Είναι ξεκάθαρο (μόνο οι τράπεζες μπορούν να το πολεμήσουν αυτό) ότι ΜΟΝΟ οι ενυπόθηκες πάνε στα 20 έτη. Δεν μου είναι σαφές το που βρίσκεται κάποιο κενό επ΄ αυτού!
2. Δεδομένο: το 85% αναφέρεται στο νόμο ως το μέγιστο ποσοστό, όχι ως το ποσοστό που πάνε όλα τα δάνεια. Εκτίμηση: ένα παλαιό δάνειο που έχει αποπληρωθεί κατά το 60% (του συνολικού δανείου) δεν θα έπρεπε να πάει στο 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου. Πρακτικά δεν συμφέρει κάποιον που είναι μετά το 50%-70% της αποπληρωμής η υπαγωγή στη ρύθμιση, εκτός εάν πρόκειται για σοβαρότατη περίπτωση. Επιπλέον, ισχύει και το όριο του 40% του μηνιαίου μισθού από την Τράπεζα της Ελλάδος ως δόση δανείου.
3. Το “ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΘΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΔΑΝΕΙΑ” δεν προκύπτει από επίσημο έγγραφο, αλλά εάν κάποιος είναι άνεργος (κατά μία έννοια καλόπιστη) “σίγουρα” θα καλυτερέψουν κάποια στιγμή τα οικονομικά του στοιχεία. Δεδομένο: Με κάθε αλλαγή των περιουσιακών στοιχείων πρέπει κάποιος να ενημερώνει (όλες) τις τράπεζες. Όμως η διαδικασία δεν διευκρινίζει τι γίνεται στην περίπτωση που κάποιος παίρνει αύξηση 200 ευρώ ή από άνεργος (0 ευρώ μηνιαίως), βρίσκει δουλειά (1000 ευρώ μηνιαίως). Δίνει ποσοστό εξ΄ αυτών? Δίνει όλο το επιπλέον? Σημειωτέον ότι εάν κερδίσει το τζόκερ (μαύρο χιούμορ), τότε επαναφέρονται όλες οι οφειλές στο ακέραιο μαζί με επιπλέον τόκους (καθόλου χιούμορ), διότι πλέον αίρεται οριστικά η αδυναμία του. Πάντως στην πράξη η διαδικασία (στο 2ο στάδιο της αίτησης στο Ειρηνοδικείο φτάνω σε λίγο και εγώ) μοιάζει σαν την Λερναία Ύδρα.
Από το σχόλιο του antrikos προκύπτουν επιπλέον δικαστικά έξοδα (εάν κάποιος έχει 4 κατηγορίες δανείων θα κάνει 4 δικαστήρια?) και ο δανειολήπτης τίθεται σε παρατεταμένη ομηρία! Μήπως θα έπρεπε η διαδικασία να τυποποιηθεί για όλους τους δανειολήπτες, και να μην υπάρχουν ΚΑΘΟΛΟΥ δικαστικά έξοδα (για την αίτηση, τα ασφαλιστικά μέτρα και τις ανακοπές διαταγών πληρωμής)? Ας πληρωθούν τα έξοδα των δικηγόρων (που βεβαίως χρειάζεται να προσφέρουν έργο διότι υπάρχουν πολυάριθμες λεπτομέρειες) από το ΕΣΠΑ και ας γίνουν υποδείγματα για όλες τις κατηγορίες που μπορούν να προκύψουν με πρωτοβουλία των δικηγορικών συλλόγων της χώρας.
2. Δεδομένου ότι τα περισσότερα δάνεια που έχουν μπλοκάρει έχουν κάτω από 10ετία και αφού ληφθεί υπόψη ότι οι εμπορικές αξίες των ακινήτων έχουν πέσει λόγω κρίσης, είναι προς το συμφέρον των περισσότερων δανειστών να ζητήσουν εξόφληση μέχρι το 85% της εμπορικής.
3. Μόνο μία εκδίκαση χρειάζεται και όχι τέσσερις. Μόνο σε περίπτωση έκδοσης διαταγής πληρωμής μπορεί να χρειαστεί και συμπληρωματική εκδίκαση για την αναστολή, οπότε δεν είναι απαραίτητο να ασκηθεί ανακοπή. Έτσι ακόμη κι αν έχει χαθεί η προθεσμία για ανακοπή, ζητείται αναστολή με βάση τις διατάξεις για τα υπερχρεωμένα.